Çocuk
Bir sabah vakti
Kuşkusuz bir seher vakti
Okul çantalarından öğrendim yorulmayı
Acıkmayı, lokanta camekanlarından
Her yokuşta bir ağırlık
Her inişte bir kuş tüyü bıraktım sokaklara
Annelerin güzelliğini dergi kapaklarından öğrenmedim
Benim annem kucağında bebe sallarken güzeldi
Ahmet Telli’den başkası değildi
“Çocuksun Sen” diye seslenen gaipten
Çocuksun sen
Alnına kırlangıçlar konan
Çocuksun sen
Bir rüzgar esse ellerim fesleğen kokuyor
Çocuğum
Ritmini kaybetmiş bir çarpıntının fırtınasında
Hiç büyümüyorum artık
Aslında…
İyi ki büyümüyorum
Categories: şiir
Ahmet Telli, Çocuk, şiir
beşiğine yıldızlar yağan, kollarında ışıklı dünyalar taşıyan, ak köpüklü maviliklerde iksir arayan çocuk, seni seviyoruz…..