Ana Sayfa > şiir > Çocuk

Çocuk

Bir sabah vakti
Kuşkusuz bir seher vakti
Okul çantalarından öğrendim yorulmayı
Acıkmayı, lokanta camekanlarından
Her yokuşta bir ağırlık
Her inişte bir kuş tüyü bıraktım sokaklara
Annelerin güzelliğini dergi kapaklarından öğrenmedim
Benim annem kucağında bebe sallarken güzeldi
Ahmet Telli’den başkası değildi
“Çocuksun Sen” diye seslenen gaipten
Çocuksun sen
Alnına kırlangıçlar konan
Çocuksun sen
Bir rüzgar esse ellerim fesleğen kokuyor
Çocuğum
Ritmini kaybetmiş bir çarpıntının fırtınasında
Hiç büyümüyorum artık
Aslında…
İyi ki büyümüyorum
Categories: şiir Etiketler:, ,
  1. Henüz yorum yapılmamış.
  1. Henüz geridönüş yok.

Yorum yapın

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Değiştir )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Takip Et

Get every new post delivered to your Inbox.